Spingold finale; Kees haalt het einde niet.

Door Kees Tammens

Na een maandje kibitzen op BBO, Lovebridge, Realbridge, met geweldige successen voor onze vrouwen en junioren, bekronen Bas en Sjoert in Minneapolis een vlekkeloos toernooi met winst in de Spingold Cup. Het lijkt allemaal zo makkelijk bij ze. Je kijkt er telkens met veel bewondering naar. Een kunststukje voor een karrevracht aan imps:

De teamgenoten hebben zich als oost-west een tikje vergaloppeerd en eindigden in 5: een down. Sjoert heeft geen moeite met het bieden van 3SA in noord-zuid. Het lijkt licht verlies als west de duivelse 6 uitkomst vindt, H en A. Op zeven keer klaveren laat oost eindelijk een ruiten gaan (dacht misschien dat west vier ruiten had) en rolt de negende slag vanzelf binnen. Als de tegenpartij vervolgens in beide windrichtingen in oost-west (6-0 fit) als noord-zuid (4-3 fit) 2 probeert, beide contracten down, loopt de teller in de eerste zitting aardig op: 70-19 imps. Herhaling van de halve finale van gisteren waarin tegenpartij het na drie zittingen voor gezien hield? Na een ultralange zit, 20.45-00.15 in de WK-finale in
New Jersey, voetbal hoort twee keer 45 minuten te zijn, zie ik dat Bas en Sjoert 120-57 voorstaan, geloof het wel, en duik onder de wol. Ok, natuurlijk een slaapliedje als besluit. Ray Charles’ Iconic Music Shop Scene (John Belushi, Dan Aykroyd) | The Blues Brothers. Daar ga zelfs ik van dansen! ‘We are on a mission from God’. Als deze prachtige film op TV is móet ik kijken. Mijn teller staat op zo’n 100, overigens ver achter Lennon,lagere schoolvriendje van Bas, die 200 aantikt.

(klik op de afbeelding om de scène te zien)