Spingold in de VS (2)

Door Wubbo de Boer

Direct na het succesvolle Europese kampioenschap in Riga mochten de Nederlandse (semi)-profs afreizen voor één van de drie Nationals in Amerika. De Spingold, met een knock-out formule, wordt altijd gespeeld in de zomer. Ik was benieuwd hoe onze Hollandse paren het in de verschillende teams het zouden afbrengen. Vooral voor De Wijs-Muller waren de verwachtingen hoog. Zij zijn in vorm, wat goed zichtbaar was in Riga. Helaas voor hen (zoals Kees Tammens al schreef, red) overleefden ze de ronde van 32 niet tegen een behoorlijk team (slechte teams zijn er nauwelijks), maar ze zullen met teamgenoten Hoogenkamp-Helle en Bob Drijven-van Prooijen teleurgesteld zijn geweest. Ik zag in de ronde van 32 een uitstekende overwinning (tegen o.a. Nystrom-Upmark) van een team waarin Nab-Kiljan speelden. Zij verloren de ronde erna nipt van Wolfsen, de nummer 1 van de plaatsingslijst. Vermeldenswaardig is zeker de prachtige prestatie van Sprinkhuizen-van Oosten die in de ronde van 16 team Gupta verpletterde. Blijft nog over team Cayne met de Nederlandse paren Molenaar-Verbeek en van den Bos-van Lankveld. Zij hadden tegen team Zimmerman in de ronde van 16 een zware tegenstander. Het track record tegen dit ‘Zwitserse’ team was niet best, dus dat voorspelde niet veel goeds. Na drie van de vier ronden stond team Cayne met 38 imps achter. In verband met het tijdsverschil en de nachtrust heb ik de wedstrijd niet verder bekeken. In de ochtend zag ik tot mijn blijdschap dat team Cayne de laatste set met 70-3 in imps gewonnen had en daarmee de knock-out wedstrijd met 29 imps. Toch even kijken wat er gebeurd is.

Eerst een mooie beslissing van Berend van den Bos:

De Zwitsers nemen 5 uit met 6 waarop van Lankveld als zuid past, een duidelijke uitnodiging om 6 te bieden (anders kiest hij voor doublet). Van den Bos gaat hierop in, ook door zijn gunstige klaverenbezit. Dat moet wel een beetje zitten, maar met +1430 kun je aankomen bij je nevenpaar. Zelfs met troefstart wordt 6 gemaakt. West komt dan namelijk in een rode kleuren dwang.

Het biedverloop aan de andere tafel met Molenaar (west) en Verbeek (oost):

Daar redt Molenaar-Verbeek met 6x-3. Het gedurfde 5 bod van Tim Verbeek als oost pakt heel goed uit. De tegenstanders zijn niet in de buurt geweest van slem. Dat zijn 14 impen winst.

Het spel erna deze uitsmijter:

Het doublet van Danny Molenaar is een duidelijke Lightner aangezien hij gepreëmpt heeft. Hij vraagt aan partner om te starten in zijn renonce, want dat is de betekenis van een Lightner. Verbeek denkt natuurlijk dat partner een renonce heeft door zijn lengte in die kleur en start daarom A. Schoppen na is nog steeds twee down, maar Verbeek kiest eerst voor een veilige klaverenswitch voor zijn eigen aftroever. Die komt er ook en aan slag met V speelt Tim schoppen na voor 1 down. Een geweldig resultaat. 

Aan de andere tafel heeft Berend van den Bos niet eens zijn hartens geïntroduceerd, maar partners schoppenkleur gesteund via een trucje. Het biedverloop:

Het 4 bod geeft een slempoging met schoppensteun aan en het 4 bod van Joris was een sign off. Dat betekende weer 12 impen winst. 

De genadeslag voor team Zimmerman was één van de latere spellen waarbij Molenaar-Verbeek om minimale waarden de volgende 6 uitbieden:

De precieze betekenis van het biedverloop weet ik niet. 2 zal een klaverenkleur betekenen en 3 kort in harten. Daarna nog een uitstekende verhoging van Verbeek naar slem. Het maken, zelfs met een overslag door het gunstige ruitenzitsel, was geen probleem. Een prachtige +1390. Op de andere tafel werd 3SA geboden, zoals velen van ons zullen doen.

We gaan vanavond toch kijken via Realbridge. 

(klik op de afbeelding om naar de vue-graph te gaan)

Dan maar wat minder nachtrust, want ‘onze’ teams Cayne en Amoils spelen de kwartfinale tegen respectievelijk Street en Fleisher. De laatste is voor mij de favoriet voor de eindoverwinning met Brink-Drijver in de gelederen.