Friso Zwerver en Leo Huvers winnen de tweede editie van de 100 handen van Gouda

Door Paul Prieckaerts

30 mei werd er in Gouda 12 uur non-stop gebridged. Nadat vorig jaar de eerste 100 van Gouda werd gespeeld met 30 paren, wisten dit jaar 40 paren de weg te vinden naar het Biljart- en Denksportcentrum. Het veld was sterker dan vorig jaar, met aardig wat bekende namen en verschillende spelers uit diverse jeugdselecties; zelfs een Australische jeugdinternational gaf acte de présence.
Na exact 12 uur waren de winnaars bekend: Friso Zwerver en Leo Huvers, die de hele dag in de top van het klassement hadden gespeeld, kregen de bloemen (en een envelop). Zij werden gevolgd door Fred Coppens met Pim van Meurs en Bob van Noort met Aafko Boonstra. Uiteraard waren er daarnaast prijzen voor de beste paren uit Hoofdklasse/Tweede Divisie, de beste clubparen, het paar dat het dichtst bij de 50% eindigde en het paar dat voorlaatste werd. Het bridgeblad IMP was sponsor van één van de prijzen. De prijzen werden uitgereikt door de welbekende toparbiter Ton Kooyman, erelid van de organiserende club BK Ons Genoegen en hoofdarbiter van de dag.
De 100 Handen van Gouda wil zich onderscheiden door het hoge niveau van de catering en gezien het langdurige applaus voor de geheel uit vrijwilligers bestaande kook- en cateringploeg is dat ook dit jaar weer glansrijk gelukt.

Zitting 3 – bridgend eten, of etend bridgen?

Welke uitkomst?

Tijdens de derde zitting zorgt de catering voor de nodige afleiding: kiezen we de Mexicaanse bonen; zilte lasagne of de sambal goreng telor? Om nog maar te zwijgen van de onmogelijke keuze bij het dessertbuffet: tropische trifle, zomerse tartelettes of fruitige pavlova? Weg zijn de goede voornemens om niet te veel te eten…

Enfin, terug naar de bridgetafel met een bord vol eten word je als Oost geconfronteerd met het getoonde biedverloop en mag je uitkomen. Welke kaart kies je? Klaveren is voor de hand liggend. Maar alleen 10 of 9 geeft de leider geen kans om meer dan acht slagen te halen. Een kleine schoppen werkt ook nog omdat OW een herkansing krijgen de klaveren te ontwikkelen voor de maximale 5 slagen.

Zitting 4 – waar vermoeidheid toeslaat en de biedafspraken wat losjes worden geïnterpreteerd.

Roze bril

Iedereen herkent het wel: je wordt helemaal verliefd op een hand, en voor je het weet bied je de wereld in je eentje.

Hier had Zuid maar een héél klein zetje nodig van Noord om 6 te bieden. Na een sterke 2 opening en 2 van Noord gaf Zuid zijn sterke hand met onder andere Schoppen aan door 2 te bieden. Noord bood 3 wat minstens een Aas of Heer belooft en 3⁺ Schoppen. Met 5 en 5 gaf Noord desgevraagd één Aas aan met troef Vrouw (vanwege de extra troef; ook Noord had de roze bril op…). Met een Harten start, twee Ruiten vertroeven in Noord en tegenstanders die niet meer helemaal alert waren, mocht Zuid zelfs alle 13 slagen maken voor een volle top. Van de 19 andere scores hadden slechts drie andere paren 6 bereikt, waarvan er twee down waren gegaan.

Kunnen de tegenstanders nog weg?

De roze bril was nog niet helemaal afgezet en NZ gingen een rondje of wat later verder met het bieden naar een toch wel een heel dunne 3SA.

Zuid had al direct extra punten geteld en wilde geen 2 Muiderberg openen. Noord paste op 2 in de hoop een heropenend doublet van Zuid te kunnen laten staan. Merk op dat 2 maar 1 down gaat als West V vindt!! Maar Zuid had daar vanzelfsprekend geen zin in en bood 3. Noord had het daar misschien bij moeten laten, maar bood 3SA. Toen was het Oosts beurt om het onderste uit de kan te willen en doubleerde 3SA. Noord koos eieren voor zijn geld en liep weg naar 4  dat Oost opnieuw doubleerde want tsja nu niet doubleren stond gelijk aan toegeven dat je 3SA niet had moeten willen grijpen. Maar helaas, 4  wordt precies gemaakt. Dat was nog geen top voor NZ, want die ging naar 3SAxx -3 door Oost. Ach ja, het is ook nooit genoeg.

Zijn de tegenstanders nog scherp?

De allerlaatste ronde, met nog slechts 3 spellen was er weinig eremetaal meer te behalen voor beide paren.

Het verhaal vertelt niet of Zuid misschien een harten bij de ruiten had zitten, maar duidelijk was dat hij nog eens de tegenstanders wilde testen: na de 1SA van Oost bood Zuid 2, minstens 5-4 belovend in Klaveren en een tweede onbekende kleur. West paste, met als bedoeling om een doublet van Oost te laten staan. Helaas dat doublet kwam niet, want Oost was niet zeker meer van de afspraken na een tussenbod na 1 SA. En zo werd 2 -3 een top voor NZ, waar alle andere NZ in 4 10 of 11 slagen maakten.

Ondertussen, aan een andere tafel…

NZ spelen de laatste ronde tegen de zwakste tegenstanders van het hele veld (hun woorden).

 Knap (?) biedverloop van OW om 4 te vermijden, down zodra Zuid op tijd harten inspeelt. Overigens Oost kan het nog lastig voor Zuid maken door een uitkomst van V te duiken.

Tegen 2SA gaf de redelijk aangewezen klaverstart meteen het contract weg. Maar West was nog niet klaar met de tegenstanders pijnigen. Zes ronden ruiten brachten NZ danig in afgooi-problemen. Noord, in dwang, moest toch een klavertje laten gaan en een schoppen naar tafel betekende een overslag voor een topscore.

Dit allemaal was aan OW voorbijgegaan. Ze hadden vooral een hele leuke dag gehad. Wat kan bridge een heerlijk ontspannend spel zijn.