Een schitterende switch
door Jan van Cleeff
Een dag per jaar is Moeder Aarde in twee kampen verdeeld, althans wat de bridgesport betreft. Op een mooie avond in juni ga je of OW of NZ zitten, maakt niet uit waar. Dat laatste kan je behoorlijk letterlijk nemen, want de (12e) Worldwide Bridge Contest wordt overal gespeeld: van Beijing tot New York, van Sydney tot Zoetermeer. Iedereen speelt ongeveer tezelfder tijd dezelfde spellen, wat uiteindelijk twee wereldklassementen oplevert, één in NZ en één in OW. In het Bridgehome Zoetermeer had de Nederlandse Bridge Bond een van de heats van de Contest omgetoverd tot een zogenaamde prominentendrive (wat een woord), een feestje voor bondsbobo's met aanhang. De avond werd gered door de royale steun van Arboned, een grote commerciële bedrijfsgezondheidszorgdienst (heerlijke wijnen en asperges), een aantal topspelers die belangeloos acte de présence gaven en een handjevol politici die een spelletje kaarten terecht belangrijker vonden dan de persconferentie van Dijkstal en Sorgdrager over verzuimde Brusselse aanmeldingen. Zoetermeer werd gewonnen door Den Hartog-Van der Meij (NZ) en Van Valen-Hoogeveen (OW). Om een wedstrijdje van 24 handen te winnen moet je de wind mee hebben en een beetje forceren. Hoe dat moet, demonstreren Van Valen-Hoogeveen op onderstaand spel:
| Noord gever | NOORD | ||
| OW kwetsbaar | |||
| WEST | OOST | ||
| Hoogeveen | Van Valen | ||
| ZUID | |||
| West | Noord | Oost | Zuid | |
| Hoogeveen | Van Valen | |||
| - | pas | pas | 1SA | |
| pas | pas | doublet | pas | |
| pas | pas | |||